Photographic Memories


Today I watched a 2018 Netflix original movie by name ‘Kodachrome’.  An old, internationally famous photographer takes his 35 mm slides, traveling all the way from New York to Kansas to  process them at Kodak chrome lab which is getting permanently closed. This drama was nice to watch and the dialogues were wonderful. It kindled a lot of thoughts about my photography experience! I never had the fortune of owning any camera till I got married in 1979. My wife who studied in an International University in Moscow, had purchased a ‘Zenith’ camera there and brought it to India on her return. It was the cheapest SLR camera in the world at that time. Certainly it was no match to Japanese or American products. But it did its job neatly. I learnt a little about taking pictures using it. Initially I used only black & white film. My son who was just born then was the cute model for my experiments. (He is photogenic even now). One day at 8 am when he was playing with water I just tied a white cloth around his head and took a photo in natural light. It came out so well that I liked to enlarge it. In Chennai T. nagar, there was one famous photo studio owned by ‘Cherian brothers’. On seeing that photo, he appreciated it very much  and loved to draw a portrait. I agreed and that picture is still hanging in my flat. Every time I see that, it takes me back to his childhood naughty days! For the next 18 years, I was using that camera only. We covered important events like our son’s birthdays, our tours, relatives’ marriages, work place programs etc. I took color Kodachrome pictures too and had lot of 35 mm slides. I stored them in slide boxes. But recently when I checked them, most of them were spoiled. It was quite painful to see their condition! I purchased a slide converter from Amazon and transferred them into digital format with whatever was remaining. When the photo print shops were slowly disappearing and print films were stopped from manufacturing, I too was forced to switch over to digital cameras. Now I have at-least one SLR digital camera, 2 digital cameras and a video camera apart from 2 i-phones with good cameras. The present generation digital cameras do not kindle your creativity like the old cameras did. taking photos is really a ‘child’s play’ today. Any defect in the photos can be managed with software. But we cannot blame the change as our job is made easier and quicker.

In the fifties and sixties, in all the middle class houses, one can see a lot of framed B & W photos hanging in a row, all around the wall in the drawing hall. They talked to us the history of our families. Apart from that, many photos used to be in the steel ‘trunk box’. We could recognize our lost grandparents through such photos only.  In my childhood I used to love, seeing those photos. I have seen my father and uncle wearing bush coats during the British period and see the boyhood photos of my elder brothers. Now there is no such culture, because people keep few photos only on the walls. As everything is digitized now, all are stored in electronic format. Preparing printed albums have declined drastically and restricted to marriage events mainly. Even I have fallen into that habit and I have now at-least 200 GB of photos which are sleeping in my laptop. After a few years they may be just ‘electronic dust’. (Words borrowed from the movie).

My elder brother who loves photography, used to take photos even today (he is 82 now) wherever he goes. He used to print all the photos and make an album quoting the day of the event. I feel that he spends a handsome amount of his pension for this! Capturing and keeping the memories alive is something to be appreciated. On seeing the Netflix movie, my wife requests me to organize all the photos taken by me over the 39 years of our married life and make printed albums out of them. Printed books and printed photos are soon going to be history, like telegrams, postal orders, inland letters,  greeting cards, video cassettes etc. Before printing technology also says ‘goodbye’ to us I must do it. I am starting the process tomorrow. After retirement I have plenty o time now at my disposal and it may be a good exercise for my memory center too! My family’s future generations may also have something to giggle at!

If anybody is going to visit my home beware! You may have to go through a lots of albums!


தேடிச் சென்று சேர்ந்த இடம் – 4

நான் முன்பே எழுதியிருந்தபடி, கோவை வந்ததும் எனது பள்ளித் தோழர்களைத் தேடும் பணியை மேற்கொண்டதில் வெற்றி கிடைத்தது. அக்கால நெருங்கிய நண்பனான ரகு கூடிய சீக்கிரம் நாம் சந்திக்கலாம் என்று வாக்குறுதி அளித்தான். அது போலவே எனது இன்னொரு தோழனும் என் வீட்டருகிலேயே மருத்துவராக இருப்பது தெரிய வந்தது. ரகு மூலம் பல நண்பர்கள் என்னுடன் தொலைபேசியில் பேசியது ஒரு இனிய அனுபவம். இரண்டு வாரத்துக்குள் நாங்கள் மூவர் வடவள்ளியில் இருந்த (ஒரே) ஒரு நல்ல சைவ உணவு விடுதியில் இரவு சந்தித்தோம். சில பணியாரங்கள், காரக்கொழுக்கட்டைகள், ரவா தோசை என்று பலகாரங்களை உள்ளுக்குத் தள்ளிக்கொண்டே பேசத் தொடங்கினோம். நினைவலைகளைப் பரிமாறிக் கொண்டதில்  நேரம் போனதே தெரியவில்லை. இரவு பத்து மணியாகியும் அந்த உணவகத்தில் மக்கள், எங்கள் நாற்காலிகள் எப்போது  காலியாகும் என்று ஆவலுடன் காத்திருந்ததால் எங்கள் நாஸ்டால்ஜியாவுக்கு தற்காலிக விடை கொடுக்க வேண்டியதாயிற்று. கோவையில் இருக்கும் மற்ற நண்பர்களுடன் சேர்ந்து இன்னொரு விருந்தில் சந்திப்போம் என்று விடைபெற்றோம். எங்களது ஆசிரியர்கள், மறைந்த சில மாணவ மாணவியர்கள், நல்லநிலையில் உள்ள நண்பர்கள் என்று பல செய்திகள் கிடைக்கப்பெற்றேன். எனக்குப் பிடித்தமான ஆசிரியை தற்போது ஒரு முதியோர் இல்லத்தில் இருப்பதாக அறிந்தேன். விரைவில் அவர்களை சந்திக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன்.

கோவை இவ்வளவு சீக்கிரம் பழகிவிடும்  என்று நான் நினைக்கவில்லை. இங்கு தார் சாலைகள் பரவாயில்லை. கார்பொரேஷன் பகுதிக்குள் குடியிருப்பதில் இது ஒரு சௌகர்யம். என் வீடு ‘ஈஷா’ செல்லும் சாலையில் இருப்பதால் சாலைகள் நன்கு பராமரிக்கப்படுகின்றன. (அடிக்கடி கவர்னர் போன்ற முக்கியஸ்தர்கள் ஈஷாவிற்கு வருவதால்)! காரில் பயணிக்கும்போது வானொலியில் சிறுவாணி சின்னமணியின் அழகான கொங்கு தமிழைக் கேட்க சுகமாக இருக்கிறது. தற்காலப் பாடல்கள்தான் சகிக்கவில்லை. ரேடியோ ஜாக்கியின் பேச்சை மட்டும் கேட்டுவிட்டு பாடலை மியூட் செய்யும் ஒரே ஆசாமி நான் மட்டும்தான்! திரும்பிய இடமெல்லாம் பழமுதிர் நிலையங்கள். எல்லாவற்றிலும் கூட்டம். தர்பூசணி, மாம்பழம்  மற்றும் பலாப்பழ சீசன் என்பதால் அவற்றைச் சுற்றி மக்கள் ஈ போல் மொய்க்கிறார்கள். ஆங்காங்கே வைக்கப்பட்டிருக்கும் இலவச தண்ணீர் பந்தல்களில் நீர்மோர் தருகிறார்கள். ஏழை எளியவர்களுக்காக வைக்கப்பட்டிருக்கும் அவற்றில் இலவச மோருக்காக, மோட்டார் வாகன மனிதர்களும் காசுடையோருமே அதிகம் வரிசையில் நிற்பது வெட்கக்கேடு! நம் நாட்டில் இலவசமாக எது கொடுத்தாலும் (அது விஷமாக இருந்தாலும்கூட) மக்கள் அதற்கு அலைவார்கள் என்பது முற்றிலும் உண்மை! எதை எடுத்தாலும் ஐந்து ருபாய் என்று முட்டை போண்டா, பஜ்ஜி, வடை முதல் தேநீர் வரை (ஊட்டி தேநீர், ஆவின் தேநீர் என்று விளம்பரம் வேறு) கிடைக்கும் கடைகளிலும் மக்கள் நிறைந்திருக்கிறார்கள். சாலையோர நுங்கு இளநீர் கடைகளிலும் அதே நிலை. இங்கு பூக்கடைகளில் பூஜைக்குப் பூ கேட்டால் அரை நாளில் வாடிவிடும் அரளிதான் கிடைக்கிறது. கதம்பம், சாமந்தி, செவ்வந்தி இருக்கா என்றால் நம்மை விநோதமாகப் பார்க்கிறார்கள். வடவள்ளி காதி பவன் சென்றால் பட்டுப் புடவையை சுடச்சுட நெய்து தருகிறார்கள்! விலையும் முதலாளியே மேக் அப் போட்டு நடனமாடி விற்கும் சரவணா சூப்பர் ஸ்டாரைவிட மலிவாக இருக்கிறது. செக்கு எண்ணெய், மலைத்தேன் போன்றவற்றின் விலைகள் மட்டும் பர்ஸைக் கடிக்கிறது!  கோவையில்  தடுக்கிவிடும்  இடங்களில் எல்லாம் பேக்கரி இருக்கின்றன. A – ஒன் பேக்கரியில் (ஐம்பது ஆண்டுகள் புகழ் பெற்றது) விஷு பண்டிகைக்கு பாலடைப் பிரதமனுக்கு முன்பதிவு செய்து, சாப்பிட்டு அனுபவிக்குமாறு ரேடியோவில் விளம்பரம் கூவுகிறது. (மலையாளிகள் நிறைந்த ஊர்). கௌரிசங்கர்-அன்னபூர்ணா ஹோட்டல்களில் (அதன் இட்லி சாம்பார் சுவை அந்த நாளைப்போல் இல்லையென்றாலும்) கூட்டம் அலைமோதுகிறது! கொடீசியா அகண்ட மைதானத்தில் வாராவாரம் வீடு உபயோகப்பொருட்கள் கண்காட்சி நடக்கிறது. பிரிட்ஜ், ஏ,சி எல்லாவற்றையும் தள்ளுபடி விலையில் விற்கிறார்கள்; ஆனால் வாங்குவோர் அதிகம் இல்லை. ஊறுகாய், வற்றல் கடைகளில்தான் மக்கள் அலைமோதுகிறார்கள். விடுமுறை நாளில் இங்குள்ள மாலில் கருப்பு நிற உடைகளணிந்த  யுவ,யுவதிகள் கைகோர்த்து நடக்கிறார்கள். ஏன் இக்கால இளைஞர்களுக்கு கருப்பு போன்ற நிறங்கள் மட்டுமே மிகவும் பிடிக்கிறது என்பதன் காரணத்தை உளவியலாளர்கள் விளக்க வேண்டும். உணவு ஸ்டால்கள் நிரம்பி வழிகிறது. 150 ருபாய் காபியை சர்வ சாதாரணமாக ஆர்டர் செய்து அருந்துகிறார்கள். நமக்கு வலிக்கிறது. எங்கிருந்து இந்த இளைஞர்களிடம் இவ்வளவு பணம்? சம்பாதிக்கிறார்களா அல்லது பெற்றோரின் ரத்தமா- புரியவில்லை. நாடு வெகு வேகமாக முன்னேறுகிறது என்று மட்டும் புரிகிறது. மீசை அதிகம் அரும்பாத இளைஞர்களும் அவர்கள் பின்னால் (சென்னையில் உள்ளதுபோல்அன்றி )  முகத்தை மறைக்காத  யுவதிகளும் பைக்கில் பறக்கிறார்கள். அதிகம் ஆரவாரம்  இல்லாத ஒரு வேகத்தை கோவையில் பார்க்கிறேன்.

ஈஷா சென்று வந்தது ஒரு அனுபவம். நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு மாட்டுவண்டியில் பயணம்! ஆதி யோகி சிலையிலிருந்து தியானலிங்க மண்டப வரை. தண்ணீருக்குள் மெர்குரி  லிங்கம் என்று ஏதோ சொல்லி மக்களைக் குளிக்க வைக்கிறார்கள். தியானலிங்கத்தை தரிசிக்கக்  காத்திருக்க வேண்டும். உள்ளே சென்றால் சற்று நேரம் இருட்டில் ஒன்றும் புலப்படவில்லை. அமைதியாக சத்தமின்றி அமரச் சொல்கிறார்கள். சுமார் 15 நிமிடம் தியானம் செய்ய நேரம் வழங்கப்படுகிறது. பலர் நன்றாக உறங்கி விடுகிறார்கள். அமைதியான மண்டபத்தில் குறட்டை சத்தத்தை நிறுத்த முடியவில்லை. வெளியே வந்தால் 10 ரூபாய்க்கு பாசிப்பருப்பு பாயசம் தருகிறார்கள். வெளியில் வருமிடத்தில் உள்ள விற்பனை நிலையத்தில் ‘ஆர்கானிக்’ என்ற பெயரில் விற்கப்படும் பொருட்களின் விலையைப்பார்த்தால் தலை சுற்றுகிறது. கோவைவாசிகளுக்கு இது ஒரு உல்லாச சுற்றுலாத் தலம் போல் செயல்படுகிறது. போகும் வழி, மலையின் அருகில் குளிர்ச்சியாக உள்ளது. ஓவ்வொரு மரத்தடியிலும் பைக் ஜோடிகள் சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மொத்தத்தில் ஆண்டவன் பெயரால் இன்னொரு சுற்றுலாத்தலம்!

மொத்தத்தில் கோவைக்கு வந்ததும், வாழ்வதும் ஒரு இனிய அனுபவம்தான்!

பழையன என்றும் புதியன – 19

இரவின் மடியில்

இரவில் மனம் அமைதி பெறவும், நல்ல உறக்கம் வரவும் நல்ல இனிமையான பழைய திரைப்படப் பாடலைகளைக் கேட்டாலே  போதும். அப்படிப்பட்ட பாடல்களில் சிலவற்றை இந்தப் பதிவில் சொல்லவிருக்கிறேன். முதலாவதாக, ‘தாய் சொல்லைத் தட்டாதே படத்தில் வரும் “பூ உறங்குது” என்ற கவியரசின் இனிய பாடல். அவர் தமிழ் இலக்கியங்கள் நன்கு பயின்றவர் என்பதால் பல இலக்கியப் பாடல்  வரிகளை, எளிய தமிழில் திரைக் கவிதையாக்கித் தந்தவர். தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி படும் துயர் பற்றிய பாடல்கள் சங்க இலக்கியத்தில் ஏராளம். அப்படிப்பட்ட ஒரு காட்சி இந்த திரைப்படத்தில் வரும்பொழுது நாயகி பாடுவதாக வந்த காட்சி. மஹாதேவன் அவர்கள் தந்த இசைப் பின்னணியும் மெட்டும் ஒரு அற்புதக் கலவை

“தென்றலிலே எனது உடல் தேய்ந்தது பாதி.

அது தின்றதெல்லாம் போக இங்கே இருப்பது மீதி

திங்கள் நீயும் பெண்குலமும் ஒருவகை ஜாதி

தெரிந்திருந்தும் கொல்ல வந்தால் என்னடி நீதி”

பி.சுசீலாவின் மாயக்குரலில் இரவில் கேட்க ஏற்ற பாடல் இது. இதை ரசிக்க முடியவில்லையென்றால் உங்களைக் கடவுள் காப்பாற்றட்டும்!

மீண்டும் ஒரு MGR – தேவர் இணைந்த படம் – குடும்பத்தலைவன் (1962). தேவருக்கு ஒரு பிடிவாத குணம் உண்டு. அவருக்கு கண்ணதாசன்தான் பாடல்கள் எழுத வேண்டும்; KVM தான் இசையமைக்க வேண்டும். TMS , சுசீலா மட்டுமே பாட வேண்டும். இப்படி வந்த பாடல்கள் அனைத்துமே அவர் படங்களின் வெற்றிக்கு மற்றொரு முக்கியக் காரணம். மகாதேவனின் இசையில் கண்ணதாசனின் மற்றொரு அமுத கானம். வழக்கம்போல் சுசீலாவின் தேன் குரலுக்கு அற்புத அபிநயம் காட்டும் சரோஜாதேவி. மழையில் நனைந்தபடி அவர் பாடிய இப்பாடல் ‘இரவின் மடியில்’ மயங்குவதற்கு ஏற்றதொரு பாடல்.

என்னைக் கவர்ந்த அந்தக்கால இயக்குனர்களில் ஸ்ரீதர் மிக முக்கியமானவர். எத்தனை விதமான  வெற்றிப் படங்களைத் தந்தவர்! அவரது படங்களில் பாடல்கள் எல்லாம் மிகவும் நன்றாக அமைந்துவிடும். மெல்லிசை மன்னர்- கண்ணதாசன் கூட்டணி பெரும்பாலான அவர் படங்களில் பங்கு பெற்றனர். எழுபதில் வந்த அவரது படமான ‘அவளுக்கென்று ஓர் மனம்’ படத்தின் அத்தனைப் பாடல்களும் ஹிட் என்றாலும், இரவில் கேட்க இந்த இரண்டு பாடல்களும் ஏற்றவை. ‘மலர் எது என் கண்கள்தான்’ என்று சுசீலா பாடிய பாடலும், ஜானகியின் மயக்கும் குரலில் வந்த ‘உன்னிடத்தில் என்னைக்கொடுத்தேன்’ என்ற கானமும் என் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தவை. அக்கால இளைஞர்களை கட்டிப்போட்ட இந்த இரு பாடல்களையும் கேளுங்கள். என் வார்த்தையின் உண்மையை உணர்வீர்கள்!

இன்னுமொரு ஸ்ரீதர் படப்பாடல். ‘உத்தரவின்றி உள்ளே வா’ என்ற எழுபதில் வந்த அவரது நகைச்சுவைப் படத்தில் அமைந்த ‘காதல் காதல் என்று பேச’ என்று துவங்கும், ‘தர்மாவதி’ ராகத்தில் அமைக்கப்பட்ட சுசீலாவின் இனிமைப் பாடல். பாடகர் ஸ்ரீகாந்தின் மெல்லிய ஹம்மிங் இப்பாடலுக்கு மேலும் மெருகூட்டும். ‘காதலுணர்வு’ என்பதை நாகரீகமாகக் காட்டும் இப்பாடலை ரசிக்காத இளம் உள்ளங்களே அந்நாளில் இல்லை என்று அடித்து சத்யம் செய்வேன்! இசையிலும் இனிமைக்குரலிலும் இரவில் கரைய பொருத்தமான பாடலிது.

சாவித்திரி ‘நடிகையர் திலகம்’ என்ற பட்டத்துக்குப் பொருத்தமானவர் என்று அக்கால மக்கள் அனைவரும் ஒத்துக்கொள்வார்கள். தனது முக அழகாலும் காட்டும் பாவனைகளிலுமே அவர் எல்லோர் மனதையும் கொள்ளையடித்து விடுவார். பாடல் காட்சிகளில் அவரது உதட்டசைவும் நடிப்பும் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கும். மனதிற்கு அமைதி தரும் இந்த மெலடி ‘பாத காணிக்கை’ படத்தில் வருவது. அக்காலத்தில் முறை மாப்பிள்ளை என்ற உறவு மிகவும் பிரபலம். அத்தை மகனை மணமுடிப்பது பல குடும்பங்களின் வழக்கம். அப்படித்  தன் அத்தை மகனை நினைத்துப் பாடும் இப்பாடல் காதுக்கு மட்டுமல்ல, கண்களுக்கும் விருந்து. இனி என்ன பாடுபட்டாலும் இது போன்ற பாடல்கள் கிடைக்காது.

நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசனுக்கு நாம் ஒரு காரணத்துக்காக மிகவும் கடமைப் பட்டிருக்கிறோம். சரித்திர, இலக்கிய, மற்றும் புராண இதிகாசப் பாத்திரங்களை நமக்குத் திரையில் காட்டிப் புரியவைத்த ஒரு மேதை அவர். இல்லையெனில் ‘கட்டபொம்மன், கப்பலோட்டிய தமிழன், கர்ணன்,சிவன்’ போன்ற பாத்திரங்கள் அடங்கிய காவியப் படங்கள் நமக்கு கிடைத்திருக்காது. அவர் கவி காளிதாசனாக நடித்த படம் அறுபதுகளில் வந்த மகா கவி காளிதாஸ்’. அப்படத்தில் KVM இன் இசையில், கண்ணதாசனின் வரிகளில் எல்லாப் பாடல்களும் இனிமையானவை. குறிப்பாக ‘மலரும் வான் நிலவும்’ என்ற இப்பாடல் இரவில் கேட்க ஏதுவானது. தலைவனைப்பிரிந்த தலைவியின் இன்னொரு கீதம்.

“மனதில் கவிதை வரைந்து வரைந்து என்னை மயங்கச் செய்வதும் கேளிக்கையோ

தனிமைத் துயரில் தவிக்கத் தவிக்க, என் தலைவா உனக்கிது வேடிக்கையோ’

மெல்லிய உணர்வுகளைக் கண்ணதாசனைத் தவிர வேறு யாரேனும் இப்படி எளிதாக எடுத்துரைக்க முடியுமா? மனதை சாந்தப்படுத்தும் இப்பாடல் தூக்க மருந்து.

சூலமங்கலம் ஒரு இனிமையான பாடகி என்று அறிவோம். அவரது மற்றொரு முத்தான பாடல் ‘பாவை விளக்கு’ படத்தில் இடம் பெற்ற ”நீ சிரித்தால் நான் சிரிப்பேன்’ என்ற இந்த அமுத கானம். மகாதேவனின் சிறப்புத்  தாளத்தில் அமையப்பெற்ற இன்னுமொரு அற்புதம். மருதகாசியின் எளிமையான கவிதை மற்றுமோர் அழகு. பெரும்பாலும் வில்லியாக வரக்கூடிய எம்.என்.ராஜம் இப்படத்தில் ஒரு நல்ல வேடம் கொண்டார். இப்பாடலில் அவரது நடிப்பு எளிமையான இனிமை. என்று கேட்டாலும் மனம் விரும்பும் பாடலிது எனக்கு. உங்களுக்கு?

இந்தப் பாடல் 71 ஆம் ஆண்டு வெளியான ‘ஞான ஒளி’ படத்தில் இடம்பெற்ற, ஆனால் அடிக்கடி ஒளிபரப்பப்படாத பாடல். பெயருக்கேற்ப மெல்லிசை வழங்கியவர் விஸ்வநாதன். மிகச்சில இசைக் கருவிகளை உபயோகித்து எப்படி அவரால் இப்படியோர் இசை சரத்தை வழங்க முடிந்தது? நாயகி கிருத்துவப் பெண் என்பதால் இசையில் மாதா கோவில் மணியோசையைக் கலந்து கொடுத்தது சிறப்பு. பாடல் ஆசிரியர் கவியரசர். “மணமேடை, மலர்களுடன் தீபம்” என்று துவங்கும் இந்த இனிமையான சுசீலாவின் பாடலில்  ஊர்வசி சாரதாவின் அழகு முக பாவங்கள் காதல் உணர்வை மென்மையாக எடுத்துரைக்கும். கருப்பு-வெள்ளையில் எடுக்கப்பட்ட இப்பாடல் இன்றுவரை பார்க்கவும்  இரவில் கேட்கவும் மதுர அனுபவம்.

வெள்ளிவிழா கண்ட ‘திருவிளையாடல்’ படத்தை யாரும் மறந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. KVM இசையில் அத்தனை பாடல்களும் காலத்தால் அழியாதவை. அவற்றில் ஒன்றான “நீல சேலை கட்டிக்கொண்ட” என்ற இந்த மெலடி கானக்குயில் சுசீலாவின் மற்றொரு ஹிட். கல்யாணத்துக்கு காத்திருக்கும் மீனவப்பெண், சமுத்திரத்தைப் பெண்ணாக உருவகப்படுத்தி, பாடம் கேட்பதாக புனையப்பட்ட பாடலுக்கு உயிர் தந்தவர் கண்ணதாசன். சாவித்திரியின் நல்ல  நடிப்போடு சேர்ந்து பளிச்சென்ற  ஒளிப்பதிவும் இக்காட்சிக்கு மெருகூட்டும். “இரவின் மடியில்’ மற்றொரு முத்து.

படம் வெளியான நாள் தொடங்கி இன்றுவரை, மூன்று தலைமுறைகளைத் தாண்டி, இந்தப்பாடல் நிற்கிறது; இன்றும் யுவதிகளால் பாடப்படுகிறது. ஆம், ‘புதிய பறவை’படத்தில் வரும் ‘உன்னை ஒன்று கேட்பேன்’ என்ற  கானம்தான் அது. பாடல் வரிகளை சற்றும் தொந்தரவு செய்யாத, காதுகளைத் தாக்கி உறுத்தாத மெல்லிசை அமைத்தவர்கள் அதில்  மன்னர்கள். படத்தில் நாயகன் மட்டுமல்ல; நாமும் இரவில் இப்பாடலைக் கேட்டால் குழந்தை போல் உறங்குவோம் என்பது உறுதி. முடியாதவர்கள் கவுன்சிலிங் செல்வது நல்லது!

ஒரு ஐம்பது அறுபதுஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழ் நாட்டில் பிறந்தவர்களில், இந்தப் பாடலைத் தெரியாதவர்கள் யாருமே இருக்க வாய்ப்பில்லை. அப்படி எல்லோர் மனதையும் கொள்ளை கொண்டு கட்டிப் போட்டது இப்பாடல். நாயகி, தானே தூக்கமாக இருந்திருந்தால் நாயகனை கைப்பற்றித் துணையாக இருப்பேன் என்று பாடுவதாக வைத்த கவியரசரையும், அதற்கு இப்படியொரு  மெல்லிசை அமைத்த மன்னர்களையும் பாராட்டித்தான் ஆக வேண்டும். இரவு நேரத்தில் கேட்க தகுதியான  புல்லாங்குழல். அகார்டியன் போன்ற கருவிகளின் மென்மையான இசையை இப்பாடலில் பயன்படுத்திய மன்னர்கள் வாழ்க! இன்னும் பல ஆண்டுகள் கழித்தும் நிலைத்திருக்கக்கூடிய கானம்!

ஏ.எம் ராஜா என்ற மென்மையான வசீகரக்குரலோன் பாடகர் அக்காலத்தில் தமிழ்த் திரையில் பல நளினமான மெலடி பாடல்களை அளித்தவர். அவர் ஒரு நல்ல இசையமைப்பாளர்  என்பதும் ஒரு உண்மை. ஆனால் ஏனோ அவர் திடீரென இசை அமைப்பதை நிறுத்தியது அக்கால திரையுலக அரசியலாக இருக்கக்கூடும். ஸ்ரீதரின் பல இடங்களுக்கு அவர்தான் இசை. ஸ்ரீதரின் முதல் படமான ‘கல்யாணப்பரிசு’ படத்தில் பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரத்தின் கவிதை வரிகளில், ராஜா இசையமைப்பில் அவரது மனைவியான ஜிக்கி என்ற ஜி. கிருஷ்ணவேணி பாடிய ‘துள்ளாத மனமும் துள்ளும்’ என்ற இந்தப் பாடல், உறங்காதவர்களையும் உறங்க வைக்கும் வல்லமை பெற்றது.

அறுபது இறுதியில் வந்த MGR இன் ‘கலங்கரை விளக்கம்’ வாலிக்கு புகழ் சேர்த்த ஒரு படம். ஆனால் ‘என்னை மறந்ததேன்’ என்ற இப்பாடலுக்கு சொந்தக்காரர் பஞ்சு அருணாச்சலம் அவர்கள். சுசீலாவின் மயக்கும் குரலில் மிகவும் இனிமையான பாடல். இரவில் கேளுங்கள்!

‘படகோட்டி’ படத்தின் வெற்றிக்கு ஓர் முக்கிய காரணம் அதன் பாடல்களும்  ஆகும்.  வாலியும் மெல்லிசை மன்னரும் பின்னியெடுத்த அற்புத கானங்கள். அவற்றிற்கு உயிரூட்டிய TMS, சுசீலாவின் அற்புத குரல் ஜாலங்கள். ‘என்னையெடுத்து’ என்ற இந்தப்பாடலை கேளுங்கள். இசை மனதை வருடும். குரல் மனதை அமைதிப்படுத்தும். இசையின் மாயாஜாலம் ஏற்படுத்தும் சாந்தம்!

‘உயிர் நீ உனக்கொரு உடல் நான்

உடல் தொட்டால் இன்பக் கடல் நான்

பெண்ணே நீ வாழ்க படம் ஜெய்சங்கர்  KR விஜயா நடித்தது. மிகவும் எளிமையான ஆனால் இனிமையான இசையில் இப்பாடல்  என் மனத்தைக் கவர்ந்த ஒன்று. ‘இரவின் மடியில்’ கேட்க எனது தேர்வு.

எழுபதில் வந்த ‘நிலவே நீ சாட்சி’ திரைப்படம், ஜெய்சங்கருக்கு வெற்றி பெற்ற ஒன்று. நல்ல திரைக்கதை அம்சமும் இனிமையான பாடல்களும் கொண்ட இப்படத்தில் வயலின் இசையைப் பின்னணியாகக் கொண்ட இப்பாடலை விஸ்வநாதனும் சுசீலாவும் சேர்ந்து இனிமையாக வழங்கியிருப்பார்கள். இப்பாடலில் சுசீலாவின் குரல் சற்று வித்யாசமாக இருக்கும். சுகமான பாடல். இரவுக்கும் நிலவுக்கும் ஏற்றது!


பழையன என்றும் புதியன – 18

எனது பள்ளிப் பருவத்தில் ஒரு கிராமத்தில் பார்த்த படம். ஜெயகாந்தனின் கதையை பிரபல நடிகர் எஸ்.வி. சுப்பையா தயாரித்து நாயகனாக நடித்திருப்பார்.படத்தின் பெயர் ‘காவல் தெய்வம்’. இதில் கௌரவ வேடத்தில் தோன்றிய நடிகர் திலகம் ஒரு பனைமரம் ஏறும் தொழிலாளியாக நடித்திருப்பார். தன் மகளைக் கெடுத்தவர்களைக்  கொலை செய்து, தூக்கு மேடையை எதிர்பார்க்கும் கைதி பாத்திரம். தான் சாவதற்கு முதல் நாள் இரவு பாடுவதாக அமைந்த இந்த கண்ணதாசனின் உணர்ச்சிபூர்வமான தத்துவப் பாடலுக்கு அற்புதமாக இசைஅமைத்திருப்பார் மலையாள இசை அமைப்பாளர் தேவராஜன்.

“பச்சை இலை பழுது விடும் மரத்தினிலே

அந்த பழுத்த இலை உதிர்ந்திடும் ஓர் தினத்தினிலே

இச்சையினால் வந்த இந்த வாழ்க்கையிலே

என்னை என்னென்னவோ செய்ய வைத்தான் வேகத்திலே”

வாழ்வை தொலைத்தவனின் வேதனைக் குரலை உருக்கமாகப் பாடக்கூடியவர் TMS ஐ தவிர வேறு யார்? மிகவும் அற்புதமாக எடுக்கப்பட்ட இக்காட்சியில் சிவாஜியின் உணர்ச்சிப் பிழம்புகள் ஆச்சர்யப்பட வைக்கும். இது போன்ற பல சிறப்பு அம்சங்களை இன்று படங்களில் இழந்து நாம் நிற்பது எவ்வகையில் நியாயம்?

TMS அவர்களுடைய, கதாபாத்திரத்தின் வலியை உணர்ந்து பாடும் திறனுக்கு மற்றொரு சாட்சி இந்தப்பாடல். நான் கல்லூரியில் படித்த காலத்தில் வந்த ‘பாட்டும் பரதமும்’ என்ற சிவாஜி படத்தில் வந்த கவிதை. ஆம், இது கண்ணதாசனின் நல்ல தமிழ் கவிதை. நாயகியை தனது தவறால் பிரிந்த நாயகன், இழப்பை உணர்ந்து மன வலியுடன் பாடும் சோகப்பாடல். இசையும் கவிதையும் போட்டிபோட்டு நடிக்கும் இப்பாடலுக்கு விஸ்வநாதனைத் தவிர யார் இசை உயிரூட்ட முடியும்? பாடல் முடியும் தருவாயில் வரும் வயலின் இசை சுருதி உயர்ந்து கொண்டே போய் ஜதியில் முடிவது உச்சம்.

‘ஆவிக்குள் ஆவி ஆனந்த ஏடு

அவள் இல்லை என்றால்  நான் வெறும் கூடு

பாவைக்குப் போட்டு வைத்தேன் நானொரு கோடு

பாடிப் பறந்ததம்மா இளங்குயில் பேடு’

எளிய சொற்களில் இலக்கிய தரத்தைக் கொடுத்த கண்ணதாசன் புகழ் வாழ்க! நல்ல தமிழ் கவிதையை கேட்டு மகிழுங்கள். இனி இப்படியெல்லாம் கேட்க வாய்ப்பேயில்லை.

“உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால்’ மஹாகவி பாரதியின் கவிதை வரியை கண்ணதாசன் தனது முதல் வரியாக எழுதிய இந்த உணர்வு பூர்வமான பாடல் இடம் பெற்றது சிவாஜியின் ‘வியட்நாம் வீடு’ படத்தில். பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்ட முதியவரின் உள்ளக் குமுறலை எடுத்துரைக்கும் இப்பாடல் இன்றைய சமூக நிலைமைக்கும் கச்சிதமாகப் பொருந்தும்.

“ஆலம் விழுதுகள் போல் உறவு ஆயிரம் வந்துமென்ன

வேரென நீ இருந்தாய் அதில் நான் வீழ்ந்து விடாதிருந்தேன்”

மனைவியை நோக்கி வரும் வரிகள் எத்துணை உண்மை? கவிஞரும் பெரியவர் மகாதேவனும் இனைந்து கொடுத்த இந்த சாகா வரம் பெற்ற பாடல் எல்லோரையும் பாதிக்கும் சக்தி வாய்ந்தது. பாடல் படமாக்கப்பட்ட விதம் நம்மை காட்சியுடன் உறைய வைக்கும். சிவாஜியும் பத்மினியும் நாற்காலி மற்றும்  ஊஞ்சலில் அமர்ந்து காட்டும் முகபாவங்கள் அருமை. இறுதியில் சிவாஜி குப்புறப்படுத்தவண்ணம் அழுகையில் அவரது வயிறு மட்டும் குலுங்குவது நடிப்பின் உச்சம். TMS இன் அமைதியான ஆனால் ஆழமான, உணர்வு பூர்வமான குரல் இப்பாடலை என்றும் நம்மை மறக்க விடாது!

முன்னாளில் தமிழ்ப் படங்களில் “இருவர் குரல்” பாடல்கள் அடிக்கடி இடம்பெறும். அவற்றில் ஒன்று TMS அவர்களும் சீர்காழி அவர்களும் இனைந்து பாடிய இப்பாடல். ஏ.வி.எம் நிறுவனத்தாரின் வெள்ளி விழா திரைப்படமான “ராமு” படத்தில் இடம் பெற்றது. தனது வாய் பேச முடியாத இளம் மகனுடன், வேதனை தாங்காமல், கடலில் விழுந்து தற்கொலை செய்ய முயற்சிக்கும் வேளையில் வரும் இப்பாடலில் பழம்பெரும் நடிகர் நாகையாவும் ஜெமினி கணேசனும் நடித்திருப்பார்கள். மிகவும் உணர்ச்சிபூர்வமான இப்பாடல் வழக்கம் போல் கவியரசு, MSV கூட்டணியின் மற்றொரு வெற்றிப்பாடல்.

இந்திய மக்களுக்கு கருப்பு நிறம் பிடிக்காமல் போனது ஒரு துர்பாக்கியம். வெள்ளைத்தோல் மோகம் குறையாத காரணத்தினால்தான் சிவப்பழகு சாதனங்கள் கோடிக்கணக்கில்  இங்கு விற்பனையாகின்றன. கருப்பான பெண்களுக்கு திருமணம் நடப்பது இங்கு ஒரு கடினமான நிகழ்வாகவே உள்ளது. அறுபதுகளில் வெளியான ஏ.வி.எம்மின் வெற்றிப்படமாக “நானும் ஒரு பெண்” என்ற திரைப்படம், ஒரு கருமை நிறப்பெண்ணின் திருமணச் சிக்கலை  மையமாக வைத்து எடுக்கப்பட்டது. அதில் வரும் “கண்ணா கருமை நிறக்கண்ணா” என்ற பாடலை அப்பெண்ணின் துயரமான நிலையை துல்லியமாக எடுத்துரைக்கும் வண்ணம் கவியரசு எழுதியிருப்பார். ஏ.வி.எம்மின் ஆஸ்தான இசையமைப்பாளரான திரு. சுதர்சனம் மிகவும் சிறப்பாக இசையமைத்து, கானக்குயில் சுசீலா உணர்வு பூர்வமாக பாடிய இப்பாடல் இன்று
Continue reading

Hey, what’s up?

Ever since I settled in Coimbatore, I am more relaxed than I was in Chennai. Probably a total change of place could be the reason. Since these two months I renewed my contacts with my MBBS classmates. One group arranges regular tours in India and abroad with 20 – 30 families. I have decide to go with them in the next tour. Another interesting renewal was my contact with my schoolmates. I strangely feel that my schooling in Coimbatore nearly half century ago, has occurred in my previous birth. The moment I got the contact of one of my best friends and through him some 15 other friends, all my memories are revisited with joy.

Nowadays getting connected has come to our fingertips. Whats app is handy. Both my schoolmates and college mates have their whatsapp group with fancy names, and they included me in them. Then the experience started. It is very good to chat with friends and share memories and good things. But nobody stops with that. Starting from ‘Good morning’ messages so many information covering religion, politics, personal things, videos, audios etc. continues to flood your smart phone. I happen to see messages once in 5-6 hours. By the time I would have received 20-25 messages. I have to read and then decide which one to keep and which one to delete. Like these two groups I have got another 6 groups, (flat owners, villa owners…etc). Imagine the information tsunami! Many of these messages and videos are already in circulation for quite some time and comes to you again and again! As I am retired I do not mind spending 15 minutes every 5 hours to go thru these stuff. But how about working people? Could these not be terrible disturbance? Now I understand why school and college kids are always buried in their smart phones.

Hence my sincere request to all whatsapp group admins. Please request the members to share only relevant information about the group only, like events, old nostalgic photos, and incidences and so on. It saves our time, relieves the fatigue from repetition and above all keep our fingers healthy! Say ‘goodbye’ to good mornings and good nights with golden messages. Please avoid politics and religion. It is better to meet in person in a get-to-gather and enjoy once in two or three months. I am not sure how my friends will take my view point, but any criticism is welcome.





தேடிச்சென்று சேர்ந்த இடம் – 3

கோவையில் வெயில் காலம் துவங்கி விட்டது என்று எண்ணும் வேளையில் திடீரென நான்கு நாட்களாக, மாலை வேளையில் இடியுடன் கூடிய பலத்த மழை. அரை மணி நேரமே பெய்தாலும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. மாடியில் அமர்ந்து இப்படி சாரலுடன் கூடிய மழையை அனுபவித்து நீண்ட நாட்கள் ஆயிற்று. என்ன ஒரு சுகம்! (சென்னைவாசிகளின் வயிற்று எரிச்சலைக் கொட்டிக்கொள்வோம்). ஒருவழியாக வீட்டில் இருந்த சில்லறை ரிப்பேர் வேலைகள் எல்லாம் முடிந்துவிட்டபடியால், நான் முன்பு திட்டமிட்டபடி என் பள்ளித் தோழர்களை தேட ஆரம்பித்தேன். கூகுள்  உதவியுடன் தேடியதில்  என் உற்ற நண்பன் மருத்துவர் ரகுவுடன் பேசும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. எங்களது சரித்திர பரிமாற்றங்களுக்குப் பிறகு, ரகு எங்கள் கிக்கானி பள்ளி நண்பர்கள் குழுமம் தொடங்கியுள்ள வாட்ஸப் தளத்தில் என்னையும் இணைத்துவிட்டவுடன், சரமாரியாக என் பள்ளித் தோழர், தோழியர்கள் என்னைத் தொடர்பு கொண்டு சந்தோஷப்பட்டது ஒரு நெகிழ்வு. எனது சில நண்பர்கள் இவ்வுலகில் இப்போது இல்லை (மெரிணி உட்பட) என்ற வேதனை செய்தியும் கிட்டியது துர்பாக்கியம். சென்ற ஆண்டு சுமார் 25 நண்பர்கள், எங்களது பல ஆசிரியர்களை பள்ளிக்கு அழைத்து, கௌரவித்த நிகழ்வு கேட்டு மகிழ்ந்தேன். ஒரு நண்பன் பள்ளியில் எடுத்த கருப்பு-வெள்ளை போட்டோ ஒன்றை எனக்கு அனுப்பி நண்பர்களை அடையாளம் காணச் சொன்னான். அதில் என்னை அடையாளம் காணவே சிரமப்பட்டேன். ஒருவழியாக என் துணைவியார் ஒரு சிறுவனைக்காட்டி இதுதான் கிட்டத்தட்ட உங்களைப்போல் இருக்கிறது என்று சொன்னதால் (வேறு வழியின்றி) ஒத்துக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று! அரை நூற்றாண்டு கடந்தாலும் என்னை இன்னும் பலர் நினைவில் வைத்திருப்பது, அவர்களில் பல பேரை மறந்த என்னை வெட்கப்பட வைத்தது. முகங்கள், பெயர்கள் மறந்தால் என்ன? மனங்கள் ஒன்றுபட்டு இருப்பின் வேறென்ன வேண்டும்? எல்லோரையும் கூடிய விரைவில் சந்திப்பேன் என்று காத்திருக்கிறேன்.

எனது கையெழுத்துப் பிரதியிலிருந்து, நான் baseball விளையாண்ட ஸ்டைல், ஓவியம் வரைந்த விதம் போன்ற பல குணாதிசயங்களை நினைவு கூர்ந்த நண்பனுக்கு நன்றி. அமெரிக்க விளையாட்டான பேஸ்பால் விளையாட்டு சொல்லித்தந்த ஒரே பள்ளி அந்நாளில் எங்களதுதான் என்று எண்ணுகிறேன். நண்பர்கள் தொடர்பு கிடைத்தவுடன், எனக்கு திடீரென அம்னீசியா வியாதியிலிருந்து விடுபட்ட நோயாளிபோல், பள்ளி நினைவுகளெல்லாம் என் மூளைக்குள் புதைந்திருந்த இடத்திலிருந்து வெளி வரத் தொடங்கியது ஆச்சர்யம். பல நாட்கள் பள்ளிக்கு நடந்து சென்றது, தந்தையுடனோ என் அண்ணனுடனோ சைக்கிளில் சென்றது, நண்பர்களுடன் சேர்ந்து நான் குடியிருந்த வேளாண் கல்லூரி வளாகத்தில் இருந்த பூங்காவிலும், பழத்தோட்டத்திலும் உலாவியபடி பரிட்சைக்குப் படித்தது, ஓவியம், கட்டுரை, ஒப்புவித்தல், சுருங்க எழுதுதல், என்று எந்தப் போட்டியானாலும் நான் பங்கு பெற்றது, (பல பரிசுகளும் வாங்கியது), இந்திரஜால் காமிக்ஸ் புத்தகத்துக்காக பள்ளி புத்தகசாலையில் காத்திருந்து, கிடைத்தவுடன் அதில் வரும் முகமூடி மாயாவி (phantom ) கதையை ஆர்வத்துடன் படித்தது, தச்சுவேலை பகுதியில் மர பம்பரம் செய்தது, உணவு இடைவேளையில் பள்ளி மைதானத்தில் மரத்தடியில் அமர்ந்தபடி, நண்பர்களுடன் பங்கு போட்டு உண்டது, சப்பாத்தி போன்ற சிலவற்றை வானில் தூக்கியெறிந்து, அதை லாவகமாக பறந்தபடியே கவ்விச் செல்லும் பருந்துகளை ரசிப்பது ( ஆம், எங்கள் பள்ளியில் காகங்களுக்கு பதிலாக கழுகுகள்தான் மேயும்), கல்லார், மலம்புழா அணைபோன்ற இடங்களுக்கு பள்ளி சுற்றுலா சென்றது, திருமூர்த்திமலை சென்றபோது, தண்ணீரில் விழுந்து நனைந்தது……… நண்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள என்னும் எத்தனை சமாச்சாரங்கள்  உள்ளன. பார்ப்போம்!






பழையன என்றும் புதியன – 17

தாலாட்டுகளில் பல வகை உண்டென்றாலும், பொதுவாக அவை மெதுவாக, இனிமையாகப் பாடப் பெறுபவை. நம் தமிழ்த் திரையில் சில தாலாட்டுகள் வேகமான சுருதியில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. சொல்ல வந்த கதையை தாலாட்டு மூலம் கதா பாத்திரங்கள் சொல்லும் வண்ணம் உள்ள அப்பாடல்களும் மிகவும் சுவையானவை. அத்தகைய பாடல்களில் ஒன்று 1975 ல் பி. மாதவன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த ‘மன்னவன் வந்தானடி’ என்ற தோல்விப் படத்தில் இடம் பெற்ற ‘சொர்க்கத்தில் கட்டப்பட்ட தொட்டில்’ என்ற கண்ணதாசனின் பாடல். தான்தான் அண்ணன் என்று தெரியாத  தங்கையும் அவள் குழந்தையும் ஏழ்மையில் இருக்கும் நிலையை எண்ணி வருந்தி நாயகன்( சிவாஜி) பாடுவதாக அமைந்த காட்சி. வேகமான இத்தாலாட்டில் TMS அவர்களது குரலும் பாவமும் அருமை. முதன்முறை கேட்ட நாள் முதல் 43 ஆண்டுகள் கடந்து இன்று வரையிலும் என்னை ஆட்கொண்ட பாடல்களில் இதுவும் ஒன்று.

மற்றொரு வேகத்தாலாட்டு ‘நீலவானம்’ படத்தில் வந்த பிரபலமான இந்தப்பாடல். இலங்கை வானொலியில் மிகவும் புகழ் பெற்ற, ‘சொல்லடா வாய் திறந்து’ என்று துவங்கும் இந்தப்பாடலில் கண்ணதாசனின் சொல் பிரயோகம் அருமை. தனது கர்ப்பம் பொய் என்றும் அது புற்றுநோயால் வந்த விளைவு என்றும் அறிந்த நாயகி, இல்லாத மகனை கற்பனை செய்து தாலாட்டும் இப்பாடலில் நடிகை தேவிகா நன்கு நடித்திருப்பார்.

நினைவில் வந்த நிம்மதி நேரில் வந்ததில்லையா

மனதில் மட்டும் அன்னையா, மகனே நீ இல்லையா

கண்ணதாசனின் வார்த்தை விளையாட்டு முழுக் கதையையும் நமக்கு சொல்லும்! மெல்லிசை மன்னரின் வித்யாசமான இசைக்கலவை பாடலுக்கு விசேஷ மெருகூட்டும். வேகமாகத் தொடங்கி சோகமாக முடியும் இந்த கானம் என்று கேட்டாலும் நம் மனதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் சக்தி பெற்றது.

சந்திரபாபு ஒரு காலத்தில் மிக அதிகம் சம்பளம் பெற்ற நகைச்சுவை நடிகர். பல தேவை இல்லாத பழக்கங்களால் தனது  செல்வத்தையெல்லாம் இழந்தவர். தானே தயாரித்து இயக்கிய அவரது படமான ‘தட்டுங்கள் திறக்கப்படும்’ 66 ல் ரிலீஸ் ஆனது. அவரது நெருங்கிய நண்பர்களான சாவித்திரியும் மனோஹரும் நாயகன், நாயகியாக நடித்திருப்பார்கள். அவரும் வாய் பேச முடியாத கதா பாத்திரத்தில் நன்றாக நடித்திருப்பார். அவரது பல பெரிய நடிகை நண்பர்கள் கௌரவ வேடத்தில் வந்திருப்பார்கள். இருப்பினும் படம் பெரிய தோல்வியுற்று சந்திரபாபாவுவின் திரையுலக வாழ்க்கையை அஸ்தமிக்க வைத்தது. அந்தப்படத்தில் நான்கே பாடல்கள் கண்ணதாசனால் புனையப்பட்டு விஸ்வநாதனால் இசை அமைக்கப்பட்டவை. எல்லாப்பாடல்களும் மிகவும் பிரபலமாயின. குறிப்பாக இந்த வேகத்தாலாட்டு நாயகி தனது இக்கட்டான நிலையை தன் பெண் குழந்தைக்கு ‘ஊர் பாடும் தாலாட்டு உனக்கும் எனக்கும் பொருந்தாது’ என்ற இப்பாடல்  பாடல் மூலம் சொல்வதாக அமைந்தது. (இதில் குழந்தையாக நடித்தது பிற்காலத்தில் சிறந்த நடிகைக்கான தேசிய விருது பெற்று இலை வயதிலேயே மரணமடைந்த ‘ஷோபா’ அவர்கள்). பாடலைப் பாருங்கள். பிடிக்காவிட்டால் கேளுங்கள்.

வேகத்தாலாட்டுகளில் இப்பாலை அதிகம் நாம் கேட்டிருக்க மாட்டோம். பாலச்சந்தரின் தோல்விப்படமான ‘கண்ணா நலமா’ எழுபதுகளில் வெளிவந்தது. அதில் மெல்லிசை மன்னர் இசையில், சுசீலாவின் ஒப்பில்லாத இனிமைக் குரலில்  இப்பாடல் ஒரு வித்யாசமான தாலாட்டு ஆகும்.

“கொண்டாடும் அன்னை நான்

நின்றாடும் செல்வம் நீ

வந்தாடும் பூந்தென்றல்

என்றாடும் என் இல்லம்”

எவ்வளவு அழகான எளிமையான கண்ணதாசனின் வார்த்தைப் பிரயோகம்? பாடலின் வேகம், இனிமை மற்றும் நடிகை ஜெயந்தியின் பாவங்கள் இப்பாடலை ரசிக்க வைக்கும்!

கே. பாலச்சந்தரின் ‘அவர்கள்’ திரைப்படம் ரஜினிகாந்த் ஒரு பெரிய நட்சத்திரமாக பின்னாளில் வருவார் என்பதை நமக்கு உணர்த்திய ஒரு படமாகும். இப்படத்தில் நான்கே பாடல்கள் என்றாலும் அவையனைத்தும் மிகவும்  ஹிட் ஆனவை. கண்ணதாசனின் ஆழமான கவிதைக்கு வழக்கம்போல் உயிரூட்டியர் மெல்லிசை மன்னர்.

“நீல வானம் கோபம் கொண்டா நிலவு தேய்ந்தது
கண்ணா நேரம் பார்த்து மறுபடியும் ஏன் வளர்ந்தது
இடையினிலே இந்நிலவு எங்கிருந்தது?”

கதையின் போக்கை சொல்லும் கண்ணதாசனின் சித்து விளையாட்டு வார்த்தைகளை என்னென்று சொல்வது?  ஜானகியின் இரண்டு பாடல்கள் அற்புதம்! குறிப்பாக இப்பாடல் அதிகம் ஒளிபரப்பப்படாதது. புல்லாங்குழல் இசையும் கவிதை வரிகளும் போட்டி போடும் இந்தத் தாலாட்டு எனக்கு என்றென்றும் பிடிக்கும் பாட்டு. தமிழ் திரையுலகம் தாலாட்டுகளை இழந்தது காலக்கொடுமை!









பழையன என்றும் புதியன – 16

பி.ஆர். பந்துலு என்ற கன்னட தயாரிப்பாளர் , நடிகர் மற்றும் அற்புதமான இயக்குனரும், சிவாஜி கணேசனும் சேர்ந்து தமிழ் உலகுக்கு மிக உன்னதமான திரைப் படங்களை காலம் கடந்து நிற்கும் வண்ணம் அளித்துள்ளனர். (அறுபதுகளின் இறுதியில் இருவரும் கருத்து வேற்றுமை காரணமாகப் பிரிந்ததும், பின் பந்துலு அவர்கள் எம்.ஜி.ஆரை வைத்து சில வெற்றிப்படங்களையும், சில அபத்தமான படங்களையும் கொடுத்ததும் சோகமான வரலாறு). இருவரும் இறுதியாக இணைந்த திரைப்படம் 1964 இன் ‘முரடன் முத்து’. படம் சுமாராக ஓடினாலும் பாடல்கள் அனைத்தும் பிரபலம். கண்ணதாசனின் வரிகளுக்கு இசை டி. ஜி. லிங்கப்பா. பொம்மை செய்யும் கலை தெரிந்த நாயகியின் தங்கை, தன் மனம் கவர்ந்தவனின் உருவத்தை பொம்மை செய்த வண்ணம் பாடும் ‘சிரிக்கின்ற முகத்தை’ என்ற இப்பாடல் எனக்கு சிறு வயது முதல் பிடிக்கும். ஜானகியின் இள வயது இனிமைக் குரலில் கேட்கும்போது ஒரு தனி சுகம் கிடைப்பது உண்மை.

அதே ‘முரடன் முத்து’ படத்தில் இன்னுமொரு மணியான பாடல். அக்காலப் படங்களில் கூட்டுக் குடும்பத்தின் மேன்மைகளை விளக்கும் பல பாடல்கள் இடம் பெறும். அப்படிப்பட்ட பாடல்களில் இது ஒரு தனிவிதம். சூலமங்கலம் ராஜலக்ஷ்மி அவர்கள் தமிழ் திரையில் சில பாடல்களே பாடியிருந்த போதும், அவை அனைத்தும் மிகவும் இனிமையானவை. இப்பாடலில் சிவாஜியின் அண்ணியாக வரும் எம்.வி.ராஜம்மாவின் அமைதியான நடிப்பும், சிவாஜியின் மிகவும் யதார்த்தமான முக பாவங்களும் காட்சிக்கு மெருகூட்டும். அறுபதுக்கு முன் பிறந்தவர்களுக்கு, குடும்பத்தில் எல்லோரும் ஒன்றாக அமர்ந்து உணவு உண்ட நினைவுகள், இப்பாடலைப் பார்க்கும்போது ஏற்பட்டு, நெகிழ்வூட்டும் என்பது சத்தியம்.

பழைய தமிழ்ப்படங்களில் தாலாட்டுப் பாடி நடிக்காத நடிகர் நடிகைகள் மிகக் குறைவு. எத்தகைய பாடலுக்கும் உயிரூட்டக்கூடிய நடிகர் திலகம், சோகமான இந்த தாலாட்டுக்கும் தனது உன்னத நடிப்பை அமைதியாக வெளிப்படுத்தியிருப்பார். கைகால் விளங்காத கதா பாத்திரத்தின் சோகத்தை உள்வாங்கி, ஏழ்மையிலும், துன்பத்திலும் தன் குடும்பம் இருக்கும் நிலையில் வந்து பிறந்து விட்ட, தன் குழந்தைக்கு, ‘ஏன் பிறந்தாய்’ என்று அவர் பாடும் தாலாட்டு காலத்தால் அழியாத ஒரு பாடல்.

‘கை கால்கள் விளங்காத கணவன் குடிசையிலே காதல் மணம் விளங்க வந்தாள் அன்னையடா’ என்று பாடுகையில், கழிவிரக்கத்தாலும் தன் இயலாமையினாலும் அவர் மறுகும் முக பாவம் ஒரு கவிதை. கண்ணதாசன், மெல்லிசை மன்னர்கள், சிவாஜி, TMS இணைந்தால் நமக்குக் கிடைக்கும் பாடல்கள் சாகா வரம் பெற்றவை. ஒத்துக்கொள்வீர்கள் என்று நம்புகிறேன்!



பழையன என்றும் புதியன – 15

ஒரு காலத்தில் இலங்கை வானொலியில் ‘இரவின் மடியில்’ என்று ஒரு நிகழ்ச்சி இரவில் வரும். அதில் நம் மனதை வருடும் பல பழைய தமிழ் இன்னிசைப் பாடல்களை ஒலிபரப்புவர். இரவில் தூக்கம் வராதவர்களையும் உறங்க வைக்கும் அமைதியான அப்பாடல்கள் நம் மனதையும் அமைதிப்படுத்தும் குணம் கொண்டவை. அப்படிப்பட்ட பாடல்களில் ஒன்றுதான்  இது. 1963 இல் திரு ஜி.என் வேலுமணியால் தயாரிக்கப்பட்டு, கே. சங்கரால் இயக்கப்பட்டு திரைக்கு வந்த “பணத்தோட்டம்”  படத்தில் அமைந்த கண்ணதாசனின் ‘ஒரு நாள் இரவில்’ என்று தொடங்கும் இந்த சுகந்தமான கவிதைக்கு உயிர் ஊட்டியவர்கள் மெல்லிசை மன்னர்கள். MGR நடித்தும் அதிகம் வெற்றி பெறாத இப்படத்தில் இந்தப் பாடல் மட்டுமின்றி எல்லாப் பாடல்களும் வெற்றி பெற்றவை. இப்பாடலில் சரோஜாதேவியின் அழகான முக பாவங்கள் மனதைக் கவரும். அரை நூற்றாண்டைக் கடந்தும் இப்பாடல் என் மனச்சிறையில் உள்ளது. உங்களுக்கு?

‘படிக்காத மேதை’ என்ற சிவாஜி கணேசனின் வெற்றிப்படம் அனைவரும் அறிந்ததே. அதில் வரும் பாடல்கள் கண்ணதாசன் மற்றும்  மருதகாசி அவர்களால் இயற்றப்பட்டவை. ‘ஒரே ஒரு ஊரிலே’ என்ற இப்பாடல் அப்படத்தில் மிகவும் பிரசித்தம். கே.வி மகாதேவனின் இசை இப்பாடலுக்கு மெருகூட்டும். ஒரே பாடல் மூலம் முழுக் கதையையும் சொல்ல ஆற்றல் பெற்ற கவியரசரின் திறமைக்கு இப்பாடல் இன்னொரு சாட்சி. நகைச்சுவை உணர்வோடு பாடிக்கொண்டிருக்கும் சிவாஜியின் முகபாவம் ‘சொந்தமென்று வந்ததெல்லாம் சொந்தமுமில்லை’ என்று வரிகள் வரும்போது சட்டென்று மாறும் காட்சியைப்பாருங்கள். அவர் ஏன் ‘நடிகர்  திலகம்’ என்பது புரியும். என்றென்றும் நினைவை விட்டு நீக்க முடியாதது இந்தப் பாடல்.

‘படிக்காத மேதை’ படத்திலிருந்து இன்னொமொரு அற்புதமான பாடல். திருமதி எம்.எஸ்.ராஜேஸ்வரி என்னும் பாடகி, சுசீலா, ஜானகி வருவதற்கு முன் தமிழ் படங்களில் கொடிகட்டிப் பறந்த ஒரு இனிமையான பாடகி. தனித்துவமான குரலைப் பெற்ற அவர் தன் இளமைக் காலத்தில் கதாநாயகிகளுக்கும், பிற்காலத்தில் குழந்தைகளுக்கும் பாடிப் புகழ் பெற்றவர். இப்பாடல் தனக்குப் படிப்பறிவில்லை என்று மறுகும் நாயகனின் கவலையை மறக்க நாயகி பாடும் தத்துவப் பாடல். நாயகியாக நடித்த சௌகார் அவர்கள் இக்காட்சியில் அழகாக நடித்திருப்பார். சிவாஜியைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். கவிஞர், மஹாதேவன் வெற்றிக்கூட்டணியின் இன்னொரு பரிசு இப்பாடல். இப்பாடலை யாராவது விரும்பாமல் இருக்க முடியுமா, தெரியவில்லை.

பொதுவாக திரை நாயகர்கள், நாயகிகளை வர்ணித்துதான் பாடுவார்கள். ஆனால் ஒரு காலத்தில் பல படங்களில் ‘இயற்கை’யை வர்ணித்தும் பல பாடல்கள் நாயக, நாயகிகள் பாடுவதாக வந்துள்ளன. அப்படிப்பட்ட பாடல்களுள் ஒன்று ‘சந்தனப்பொதிகையில்’ என்று பாடிய சிதம்பரம் ஜெயராமனின் இந்தப் பாடல். நன்கு தமிழ் உச்சரிக்கக்கூடிய எஸ்.எஸ். ராஜேந்திரன் இயக்கி நடித்த ‘தங்க ரத்னம்’ என்ற அறுபதில் வந்த தமிழ் படத்தில் இப்பாடல் இடம் பெற்றது. இப்பாடலின் கவித்துவமும், பாடகரின் இசை வடிவும் என்னைக் கவர்ந்தவை. உங்களையும் கவர வாய்ப்புள்ளது!




தேடிச்சென்று சேர்ந்த இடம் – 2

ஆயிற்று. கோவை நகரம் வந்து குடியேறி நாற்பது நாட்கள் ஓடி விட்டன. (‘வெற்றிகரமான நாற்பத்தொன்றாவது நாள்’ என்று போஸ்டர் போடாத குறைதான்)!  புது வீட்டின் சிறு சிறு பிரச்னைகளை சரி செய்ய இந்தக்  கால அவகாசம் தேவைப்பட்டது. மாத பலசரக்கு, காய்கறி வகைகள். பழங்கள், மற்றும் தேவைப் பொருட்களை வாங்க, கடைகளைத் தேர்வு  செய்தாகி விட்டது. கார் சர்விஸ் செய்யும் TVS அருகில் இருப்பது ஒரு வசதி. கோவையின் பூகோள அளவை கூகுள் வரைபடம் இல்லாமலேயே பழகிக் கொண்டாயிற்று. இங்கு வாரா வாரம் ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் ஏதெனும் தமிழ் இலக்கிய அல்லது நாடக நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும் என்று சொன்ன நண்பர்கள், ஒரு “ஓரங்க நாடகத்திற்கு” அழைத்துச் சென்றார்கள். பரவாயில்லை. என் மருத்துவக்கல்லூரித் தோழன் என்னைப்போலவே ஓய்வு பெற்று இங்கு வாழ்க்கையை என்னைப்போலவே அனுபவித்துக்கொண்டு உள்ளதாலும் அவனும் என்னைப்போலவே தமிழ் கலை, இலக்கியம், கவிதை, நாடகம் எல்லாவற்றிலும் அதிக ஈடுபாடு கொண்டவன் என்பதாலும் அவனுடன் இது போன்ற பல நிகழ்ச்சிகளுக்கு செல்ல வாய்ப்புகள் இனி உண்டு என்பதில் ஒரு மகிழ்ச்சி. இதுவரை எந்தத் திரைப்படத்துக்கும் செல்லவில்லை. பத்மாவதியை தமிழிலில் பார்க்க வேண்டும் என்று இன்னும் யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். வேளை வரவில்லை. அதற்குள் படத்தை எடுத்து விட்டார்கள்.

நிழலாகத் தெரியும், ஐம்பது வருடத்திற்கு முந்தைய கோவையின் காட்சிகளை தூசி தட்டி, மனதிலிருந்து வெளியே கொண்டு வந்து, இன்றைய பூகோளத்தோடு பொருத்திப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. முதலில் நான் வசித்த கோவை வேளாண் கல்லூரிக்கு குடியிருப்பு பகுதிக்கு சென்று பார்த்தேன். பழத்தோட்டம் தொடங்கி விளையாட்டு மைதானத்தை சுற்றி அமைந்த குடியிருப்பு வளாகம் எல்லாவற்றையும் காரில் பவனி வந்தபோது ஒன்று புரிந்தது. சிறு வயதில் மிகப் பெரிய பகுதியாகத் தெரிந்த அந்தப் பகுதிகள் மிகவும் குறுகி விட்டது போல் ஒரு உணர்வு. ஒருவேளை அக்காலத்தில் கால்நடையாகவும் சைக்கிளிலும் சுற்றிய இடங்களை இப்போது காரில் கடந்ததாலோ என்னவோ. பல ஒட்டு வீடுகள் அடுக்கு மாடி வீடுகளாக மாறிவிட்டன. ஒரு இரண்டு அல்லது மூன்று வரிசை வீடுகள் மட்டும் அறுபதுகளில் இருந்த வண்ணமே காட்சி அளித்தன. நான் வசித்த இல்லத்தை தேடிக் கண்டுபிடிக்கவேண்டியதாயிற்று. ஓடுகள் சரிந்து, காரை பெயர்ந்து, சுவர்கள் வளைந்து காட்சியளித்த அந்த வீடுகளைப் பார்த்தபோது, புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, உடல் நலிந்த ஒரு வயோதிகரைப் பார்ப்பது போல் தோன்றி வயிற்றில் சங்கடம் செய்தது. வேளாண் பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தின் மேல் கோபம் வந்தது. ஒன்று இந்த வீடுகளை சரி செய்திருக்க வேண்டும்; அல்லது இடித்துவிட்டு புதிதாகக் கட்டியிருக்க வேண்டும். இரண்டுமில்லாமல் ஏன் இப்படி, என்ற ஆதங்கம் பரவியது. அந்த வீடுகளில் மக்கள் இன்னும் குடியிருக்கிறார்கள் என்பது வாசல்களில் நின்ற கார்களைப் பார்த்தபோது புரிந்து, வியப்பு அதிகமானது. சுத்தமாக மறந்தே போயிருந்த, அங்கு குடியிருந்த என் கிரிக்கெட் தோழர்களான கிட்டா, ராமு, ஜெகன் ஆகியோரது முகங்கள் துல்லியமாகத் தெரிந்தன. (அவர்களது பௌலிங் ஆக்சன் உட்பட). விளையாட்டு மைதானத்திடம் வந்த போது, முதன் முறை ரஞ்சி போட்டி கோவையில் அங்கு நடந்தது, ஆல் இந்தியா ரேடியோவின் நேரடி ஒலிபரப்பைக் கேட்டுக்கொண்டே நாங்கள் மரத்தடியில் அமர்ந்து மேட்ச் பார்த்தது, நட்சத்திர வீரரான வேங்கடராகவனிடம் ஆட்டோகிராஃப் வாங்கியது போன்ற அத்தனை நிகழ்வுகளும் சரசரவென நினைவில் வந்து சென்றது ஒரு இனிய அனுபவம். பழத்தோட்டம் வழியாக வெளியே வந்த போது, அங்கே தாழ்வான  மரங்களில் பள்ளி நண்பர்களுடன் அமர்ந்து கொண்டு, சப்போட்டா, மாம்பழம் முதலியவற்றை உள்ளே தள்ளிக்கொண்டே பரீட்சைக்குப் படித்த நினைவுகளும் மறக்காமல் வெளியே வந்தன.

லாலி ரோடில் உள்ள நான் படித்த பிஷப் உபகாரம் பள்ளி, பின்னர் டவுனில் உள்ள கிக்கானி உயர்நிலைப்பள்ளி இவற்றைப் பார்த்ததும் பரவசம். ஒருநாள் ஆற அமர அங்கெல்லாம் சென்று ஆசிரியர்களை சந்திக்க வேண்டும். என் பள்ளித் தோழர்களைத் தேடிக் கண்டு பிடிக்க வேண்டும். ஒருவன் டாக்டர், ஒருவன் ஆடிட்டர் என்பது தெரியும். நான் என் வாழ்நாளில் முதன் முதலில் ருசி பார்த்த அசல் பாலினால் செய்து சாக்லேட் உரை மாட்டிய ‘சாக்கோபார்’ ஐஸ் கிரீமை வாங்கித்தந்த (வகுப்பாசிரியரிடம் ஒரு நாள் முழுதும் திட்டு வாங்காமல் அவன் இருந்ததற்கான ட்ரீட்) என் ஆங்கிலோ இந்திய நண்பன் மெரினியையும் கண்டு பிடிக்க வேண்டும். எப்படி என்று தெரியவில்லை. வழிகாட்டி கூகுள் கடவுளைத்தான் நம்ப வேண்டும்.இந்த சவால்கள் வாழ்க்கையை ருசிகரமாக்குகின்றன. பார்ப்போம்!